|
Powyższy wykres pokazuje zalety usytuowania zespołu
kolektorów w kierunku SE i SW. Poniższy wykres został wykonany na podstawie
danych systemy monitorującego.
|
DATA |
Qkol1 |
Qglob1 |
Tkol1 |
Qkol2 |
Qglob2 |
Tkol2 |
Qsłońce |
Qpc1 |
Epc1 |
Tpc1 |
Qpc2 |
Epc2 |
Tpc2 |
Qkotł |
|
|
[kWh] |
[MWh] |
[h] |
[kWh] |
[MWh] |
[h] |
[kWh] |
[kWh] |
[kWh] |
[h] |
[kWh] |
[kWh] |
[h] |
[kWh] |
|
10.09.99 |
72,74 |
0,08 |
10,07 |
95,68 |
0,1 |
10,05 |
381,1 |
269,61 |
78,47 |
7,15 |
124,46 |
50,25 |
3,37 |
569,93 |
|
11.09.99 |
74,72 |
0,15 |
7,87 |
95,14 |
0,19 |
6,08 |
39,61 |
39,82 |
14,95 |
1,22 |
114,21 |
38,88 |
2,98 |
1115,43 |
|
12.09.99 |
67,93 |
0,22 |
6,13 |
39,07 |
0,23 |
2,97 |
341,1 |
303,8 |
76,34 |
6,9 |
119 |
45,96 |
3,23 |
275,37 |
|
14.09.99 |
60,8 |
0,34 |
5,63 |
44,04 |
0,39 |
2,02 |
222,7 |
212,41 |
61,99 |
5,18 |
148,4 |
64,53 |
4,37 |
947,6 |
|
15.09.99 |
59,64 |
0,4 |
7,67 |
120,45 |
0,51 |
6,9 |
198,6 |
200,31 |
113,83 |
9,35 |
160,19 |
75,7 |
4,82 |
585,5 |
|
16.09.99 |
55,72 |
0,46 |
7,33 |
111,76 |
0,62 |
6,97 |
540,2 |
554,09 |
113,23 |
9,4 |
114,63 |
58,35 |
3,38 |
770,93 |
|
17.09.99 |
53,16 |
0,51 |
8,92 |
92,13 |
0,71 |
7,6 |
98,45 |
124,06 |
45,89 |
3,85 |
179,77 |
66,42 |
4,8 |
972,78 |
|
18.09.99 |
62,27 |
0,57 |
8,82 |
74,95 |
0,79 |
7,9 |
308,6 |
321,02 |
88,67 |
7,98 |
114,74 |
49,29 |
3,02 |
768,96 |
Objaśnienia: Qkol1
- Energia cieplna z kolektora nr 1 [SE] Qglob1 -
Energia cieplna globalna (narastająco) kolektora nr 1
[SE] Tkol1 - Czas pracy kolektora nr
1 Qkol2 - Energia cieplna z kolektora nr 2
[SW] Qglob2 - Energia cieplna globalna (narastająco)
kolektora nr 2 [SW] Tkol2 - Czas pracy kolektora nr
2 Qsłońce - Sumaryczna energia z układu
słonecznego Epc1 - Energia elektryczna zużyta przez
PC1 Tpc1 - Czas pracy pompy cieplnej nr
1 Epc2 - Energia elektryczna zużyta przez
PC2 Tpc2 - Czas pracy pompy cieplnej nr
2 Qkotł - Energia cieplna uzyskana z kotłowni
Poniżej przedstawiamy blokowy układ pracy systemu
sterowania i monitoringu.

2) Uruchomienie układu
Ze względu na całkowity brak doświadczeń i
pewną pionierskość przedsięwzięcia uruchomienie całości systemu grzewczego
trwało dość długo. Pojawiło się wiele drobnych mankamentów, których usunięcie
wymagało najpierw zgłębienia istoty problemu, a następnie faktycznego usunięcia
przyczyny niedomagania systemu. Do najbardziej żmudnego problemu należało
niewątpliwe usunięcie powietrza w obiegu kolektorów słonecznych. Ponieważ
konstrukcja kolektorów na dachu narzuca takie a nie inne geometryczne położenie
rurociągów należało opracować specjalne urządzenia odpowietrzające, które
zostały umieszczone na dachu na zbiorczym przewodzie zasilania. Wysoka
temperatura przekraczająca 100 0C (zwłaszcza podczas zaniku napięcia zasilania) powoduje spadek
ciśnienia w instalacji i ryzyko przegrzania oraz ponownego zapowietrzenia
instalacji. Musiano więc uporać się i z tym problemem projektując unikalny
system stabilizacji ciśnienia. Warte podkreślenia, że urządzenia te są prostej
mechanicznej konstrukcji i nie wymagają zasilania energią elektryczną. Samo
umieszczenie czujnika temperatury zespołu kolektorów nastręczało wielu
zmartwień. Gdzie bowiem należy mierzyć temperaturę aby pomiar był rzetelny i
obarczony jak najmniejszym błędem? Kolejnym problemem było ustalenie kiedy i w
jakiej kolejności należałoby ładować i rozładowywać akumulatory ciepła, załączać
pompę ciepła oraz w razie potrzeby kotłownię itp. itd. Osobnym rozdziałem
jest układ monitoringu całego systemu. Jak pokazuje rysunek zawiera on dwa
sterowniki swobodnie programowane S
20 produkcji FRISKO. Oprogramowanie pracujące pod
kontrolą systemu Win`98 pisane było po raz pierwszy i musiało zawierać wszystkie
mechanizmy konieczne do zbierania, zarządzania i archiwizowania wielu zmiennych.
Ponadto zawierało w sobie układy przeliczające (zliczanie energii cieplnej i
elektrycznej w strukturze programu) oraz zarządzające pracą dwóch sterowników
S 20. Nie wolno zapominać, że system
zawierał kaskadę dwóch kotłów z palnikami dwustopniowymi, sześć niezależnych
układów centralnego ogrzewania z zaworami mieszającymi, układ dwóch niezależnych
zasobników c. w. u, układ podgrzewania wody basenowej oraz ogrzewanie podłogowe.
System monitoringu mierzy i kontroluje wszystkie parametry występujące w
układzie grzewczym pocz±wszy od temperatury kotłów poprzez energię cieplną
wytworzoną przez zespół kolektorów słonecznych, zapis czasów pracy
poszczególnych urządzeń, wyliczanie współczynników sprawnościowych po
rejestrację ekstremów ważniejszych wielkości w systemie. Ze względu na
złożoność całego układu nie wydaje się możliwe zaprojektowanie, uruchomienie i
eksploatowanie go bez monitorowania wszystkich parametrów. Należy przy tym
podkreślić fakt iż to właśnie system monitoringu przysłużył się do
zdiagnozowania i wyeliminowania wielu uchybień, które w sposób istotny wpływały
na sprawność całości. Bez niego nie byłoby możliwe określenie współczynnika
sprawności całego układu. Dla przykładu zweryfikowano prawdziwy stopień
(przekładnik) pomp ciepła, gdzie z podawanego 4 do 7 osiągnięto n = 2.298
(obecnie, po zmianie warunków pracy pomp wodnych współpracujcych z pompą cieplną
PC1, osiągnięto n=4). Podkreślamy, że wszelkie prace montażowe jak i dobór pomp
ciepła do systemu zostały wykonane przez producenta.
Ze względu na charakter tego opracowania
wszelkie kwestie niewyjaśnione i ewentualne problemy pozostawiamy celowo bez
odpowiedzi. W razie pojawienia się takowych w nowych instalacjach służymy
pomocą. Zapraszamy do współpracy.
|